vooraleer  wij kunnen spreken over het ontstaan van ons heelal moet u weten dat naar mijn inziens er altijd al materie energie en een kosmos geweest is en dat er ook altijd 1 of meerder universums zullen zijn.

een nieuw heelal ontstaat wanneer een ster implodeerd dit gebeurt op het einde van de levenscyclus van een ster waarbij alle energie als het ware naar binnentoe ontploft en alle nog bestaande materie die zich dicht genoeg in de omgeving van deze ster bevind zal mee omgezettten in energie. wat voor de waarnemer in de ruimte waar de ster ook in vertoefde lijk dit een zwart gat waarvan op de rand de tijd lijkt stil te staan maar voor deze die zou meereizen gaat de tijd steeds gelijkmatig door en is dat zwarte gat enkel een nieuwe misschien complexere ruimte

daar de tijd steeds gelijkmatig verder gaat steeds voorwaarts maar tegelijkertijd in alle richtingen waardoor de ruimte steeds gelijkmatig uitdijnt zonder versnelling maar dat een toeschouwer vanaf 1 punt in die ruimte een sterrenstelsel steeds sneller ziet wegschieten komt omdat de ruimte een plat vlak is maar de uitdijning gebeurt 3 dimentioneel 

de versnelling net als het zwarte gat zijn optisch bedrog maar kunnen wiskundig van nut zijn om de ouderdom en de levensverwachting van ons heelal te berekenen

elk zwart gat is een universum de leeftijd van deze is zuiver afhankelijk van de zwaarte van de ster waaruit het ontstaan is 

elke nieuwe big bang heeft al kort na de geboorte meedere zwarte gaten en deze zijn dus ook nieuwe ruimtes die steeds meer en meer nieuwe universums creeren

door de hawkingstraling weten we dat elk zwart gat ooit zal verdwijnen hoe zwaarde de moederster hoe trager dit proces verloopt dus hoe langer dat universum zal leven maar uiteindelijk zal het leeg bloeden in eerste instantie lekt het zwarte gat in het moederuniversum maar eens is de moeder zelf leeg en verdwenen waardoor het lekken zal verder gaan naar alle verbindingen die die ruimte heeft met alle zuster baby en alle andere universa  de energie zal nooit verloren gaan

ik stel mij het multieuniversum voor als een boek zonder omhulsel want het heeft geen beginpagina en al helemaal geen eind alle vellen zijn aan elkaar verbonden maar dan een losse verbinding want eens je in een pagina bent kan je onmogelijk naar een ander tenzij je op het einde van de levenscyclus van dat ene vel meereist via de hawkingstraling elk vel is geschreven met een soort inkt deze inkt zijn wij alles wat is maar tegelijk is de inkt ook het vel er is geen papier enkel het vel en dat vel ben ik het universum de sterren en alles verder is er niets en daar het niets niet als een ruimte of wat dan ook kan beschouwd worden beweegt het iets in niets en is bijgevolg niets