Je zult met een losse camera waarschijnlijk niet zulke beelden hebben gemaakt als die je krijgt door een kleine/grote telescoop. Je ziet waarschijnlijk niet de kraterranden maar slagschaduwen die de kraterwanden maken op het oppervlak door de belichting door de zon. Die schaduwen kunnen vrij groot zijn als de zon (bij de krater gezien) vrij laag staat. Zie je die kraters vooral goed bij de licht/donker (dag/nacht) overgang?

Je ziet de kraterranden  de hele dag door . En zeer duidelijk afgetekend .. dat is bizar gezien de enorme afstand .. het lijkt alsof de maan op kilometer of 200 staat.. 

Kun je van je film opnamen tonen die dat ondersteunen?

Ik heb gister een foto gemaakt van de maan , zelfs hier zie je de kraters afgetekend terwijl dit een foto is van mijn mobiel op het schermpje van mijn camera . In het echt is het nog scherper te zien!  

Deze dus : 

gewoon kraterschaduw dus. Alleen rondom de terminator (licht/donker)

Nee ik bedoel , waarom zie ik überhaupt kraters ( en details ! )  op zo' n afstand? 385000 km is qua afstand bijna 10 keer de aarde rond .. ik heb geen NASA telescoop , tis gewoon een ingebouwde verrekijker . 

Kraters zijn te zien - als vage rondvormige objecten bij volle maan en duidelijk afgetekende kraterranden bij de licht/donker scheiding (d.w.z. waar het ochtend of avond is op de maan). De details op de maan zijn goed te zien -  al met simpele verrekijkers, zoals het in de 17e eeuw al het geval was.

Overigens zijn de kraters vele kilometers in diameter (die van een paar meter zul je niet onderscheiden op aarde met de meeste telescopen en zeker geen verrekijker). Zo is Tycho bijv. 85 km diameter.

Die grote vlekken zijn trouwens geen kraters maar maan-meren.

Dag Peter,

Het hangt er van af wat je details noemt. 

Waarom je kraters ziet is vooral een kwestie van contrast. 

De maan heeft geen atmosfeer en dus ook geen neerwaarts diffuus licht. Als de zon vrij vlak over een kraterrand schijnt kan er een pikzwart schaduwgebied van tientallen kilometers zijn, scherp overgaand in een fel beschenen gebied. 

Zoek (gewone) maanfoto's van de halve maan op internet. Je ziet de duidelijke kraters dichtbij de grens tussen licht en donker, daar waar het zonlicht dus onder een lage hoek over het oppervlak scheert, en verderop waar de zon verticaler op het oppervlak valt veel minder. 
Op (gewone) foto's van de volle maan zie je nergens zulke duidelijke kraters. En toch zijn ál die foto's van hetzelfde stuk maan, want de maan hangt in een "tidal lock" en wijst dus altijd met dezelfde kant naar de aarde (afgezien van een kleine schommeling).

Groet, Jan