Ik snap je denktrant, maar iets trekt niet zichzelf aan.
De Wet van Lenz stelt dat als een stroom een spoel aan een kant een noordpool bezorgt, dat de inductie (die er maar even is - zolang de stroom verandert en dus de flux) een zuidpool daar wil krijgen. En dat eist een tegengestelde stroom. Maar dat is maar even - als de stroom een constante waarde heeft blijft de flux gelijk en verdwijnt de inductie. Sowieso is de door de stroom gecreëerde  noordpool sterker dan de inductie-zuidpool zodat netto er een (tijdelijk iets zwakkere) noordpool blijft.

Maar in de situatie linksboven beweegt de magneet naar de spoel toe. 
Dan zou de spoel er toch voor moeten zorgen dat de magneet wordt afgestoten? 
Om het ontstaan weer tegen te gaan? 
Nu ontstaat er aan de linkerkant vd spoel een Z waardoor de spoel de magneet nog meer naar zich toe trekt. (Zo interpreteer ik de afbeelding)

Ik had het plaatje niet bekeken en dacht aan (zelf)inductie.
Maar het plaatje toont een Noord pool die de spoel nadert. De spoel induceert dan een noordpool aan dezelfde kant om de nadere staafmagneet tegen te werken. Trek je de staaf er weer uit dan draait de inductiestroom om en produceert een zuidpool om de verminderende noordpoolvelden tegen te gaan (meer veldlijnen van staaf-noord naar spoel-zuid te behouden).

 Bij nadering (links) gaat de stroom van rechts naar links. Dat klopt toch met het plaatje en de lamp? Je moet hier de spoel als batterij zien en dan snap je dat de stroom van + naar - gaat: en dat is ook zoals de stroom door de lamp heengaat.


Het goed in de gaten krijgen van inductiestroomrichting blijft tricky hoewel het logisch is als je de spoel als batterij ziet.

Dus bij de kant van dat lampje gaat de stroom van rechts naar links(onderkant) en bij de spoel gaat de stroom van links naar rechts (bovenkant)? Als dat zo is dan denk ik dat ik hem snap! Want dan is t logisch dat er links een N komt en de magneet dus wordt afgestoten. 

Ja. Zie de spoel als tijdelijke batterij en redeneer vanuit de spoel.

Super bedankt!

Die kwestie van een stuk draad (al of niet op een spoel gewonden) dat zich onder invloed van een veranderend magneetveld als een spanningsbron gaat gedragen, en waarbij het dus nodig is te beseffen dat de stroom in die draad net zoals in elke spanningsbron van min naar plus loopt, zorgt wel voor meer verwarring. Zie bijvoorbeeld ook:

https://www.natuurkunde.nl/vraagbaak/60267

groet, Jan
(laat ik mezelf niet slimmer voordoen dan ik ben, zelf trap ik er ook wel eens in)